Op de praatstoel: Robert Deschrijver

Toch nog even voorstellen
Gehuwd met Luce (Lucienne) en vader van drie zonen. Is in een “ver” verleden door gewijzigde beroepsomstandigheden dichtbij het Gavermeer komen wonen. Een beetje “een aangespoelde” !
Is eind 1989 op pensioen gegaan maar sedert 1990 zeer actief als bestuurslid .

Een “aangespoelde” wil dus zeggen dat je roots elders liggen …?
Mijn roots liggen in een rustig lieflijk stadje in Oost-Vlaanderen namelijk Zottegem de “Egmontstede” ook de poort van de Vlaamse Ardennen genoemd.

Zottegem ; een “lieflijk” stadje ?
De Frankische krijger “SOTTO” was de stichter. Na vele wijzigingen werd het Sotteghem om definitief met de Z van . . . zijn uiteindelijke naam te krijgen. Begrijp me goed : zo gek is men daar niet hoor!!. Er woonden trouwens beroemde heren waaronder Graaf Lamoraal Van Egmont. Die had er zijn geliefkoosd verblijf al bezat hij naast het bekende Egmontpaleis te Brussel ook het kasteel van Gaasbeek.

Geen surfsport in Zottegem maar wat dan wel?
De sport zat mij in de genen. Vanaf mijn 8ste jaar en tot op vandaag loopt er als het ware “een rode draad van sportbeoefening” door mijn leven naast mijn drukke beroepsactiviteiten.

Graag je “curriculum vitae” op sportief en professioneel vlak .
De turnsport was de start met 3 turnlessen van telkens 2 uur elke week om het tot keurturner te brengen.
Wat later zelf turnleider van de jongeren. Al bij al toch een 25tal jaren actief in de groep. Ook met ons acrobatiegroepje vele optredens meegemaakt in binnen – en buitenland .

Mijn professionele loopbaan kan ik in drie fasen indelen:
 Zottegem had in de jaren na de 2de wereldoorlog een bloeiende breigoednijverheid met gekende merken als “Ribconfort” en “ Dulcia”. De start van mijn loopbaan was bijna logisch bij de toen gekende “Sanitary Underwaer Cie”. Ik deed er meerdere jaren de chronometrage (tijdmeting) en de loontarieven in al de afdelingen van het bedrijf dat toen een 500 tal medewerkers – 96% vrouwen - tewerkstelde.
Op het bureel had ik het gezelschap van een 5tal charmante medewerksters waarvan ik er eentje heb uitgekozen om verder mee door het leven te gaan. Dat was Luce . .

 In 1958 : nieuwe uitdaging. Toevallig samenvallend met de wereld “Expo Brussel” gooi ik het over een andere boeg: weg uit de textiel om bij de grootste voedingsgigant ter wereld “NESTLE” het waar te maken in de verkoopsafdeling. Ik doorloop meerdere stadia en nieuwe opportuniteiten bieden zich aan.

Aanbeland in West-Vlaanderen
Vanaf eind 1966 actief bij nv Vandemoortele te Izegem in de foodsector met als uitdaging : marketing en productmanagement.
Opdracht: een gamma chips en andere snacks introduceren en uitbreiden in België onder het merk “SAMO”. Dit werd voor mij de meest inventieve, boeiende en uiterst creatieve periode uit mijn loopbaan.
Vanaf 1968 verhuisd naar Kortrijk waarna ik mij in 1970 definitief vestigde in Harelbeke .

Was er tijdens je actieve loopbaan nog plaats voor de sport?
Bij al die stresserende jobtoestanden waren de “doe aan sport momenten “graag meegenomen. In de mate van het mogelijke s’avonds of tijdens het weekend.
Mijn turnmicrobe samen met het volleybal heb ik nog gedurende een dertigtal jaren elke dinsdagavond kunnen koesteren te Harelbeke.
In gezinsverband waren de zwemavonden onvergetelijke momenten en nu nog staat , samen met Luce en vrienden van de club, de maandagse zwemavond te Zwevegem onverkort op het programma.
Met Luce ook wat getennist. Gezien echter de grote drukte op het werk konden de afspraken voor tennis moeilijk waar gemaakt worden.
De vrijdagavond was 100% voorbehouden om met vrienden een 2-tal uurtjes te volleyen in Waregem en Harelbeke. Recreatief wel te verstaan. Gedurende 32 jaar was ons vriendengroepje actief.

Wat met het surfen?
Bij het wandelen rond het Gavermeer keek ik met meer dan gewone interesse naar de surfers. Dat wilde ik ook doen. In 1982 kreeg ik surfles van Danny Balcaen en werd lid van WSG. Ik werd gebeten door de surfmicrobe.

Heb jij bij al die sporten aan wedstrijden deelgenomen?
Alleen bij de juniors in de turnsport.
Voor de rest alles op recreatieve basis beoefend maar telkens met de betrachting om in de bepaalde disciplines er het beste van te maken. Deze visie was nodig om “de sport” positief te laten werken na de zwaar belaste werkdagen.
Door deze ingesteldheid ben ik ook geen wedstrijdsurfer geworden.
Niettemin werd tijdens het verlof op zijn minst een veertiendaagse trip naar een surfspot of surfhotel geprogrammeerd.
De surfparadijzen rond de Middellandse Zee en op de verschillende eilanden zijn mij zeer bekend.
Bandol, Grand Canaria, Port Barcarres, Rhodos, Quesme, enz.. . hebben voor mij geen geheimen .
De uitstappen naar het Veerse meer staan nu ook nog op het jaarlijks menu.

Public relations van WSG
Sedert ik lid ben van de club werd ik , nog actief zijnde voor “SAMO” hoofdsponsor van de grote surfevenementen.
Op uitnodiging van oud-voorzitter Raoul Termote trad ik in 1990 toe tot het bestuur. Mijn hoofdopdracht was : public relations, perscontact en sponsoring. Voor andere taken die voor de goede werking van de club noodzakelijk zijn verleen ik ook steeds mijn volledige medewerking.

Het is naar mijn mening ook enorm positief dat ons bestuur ook regelmatig door jonge nieuwkomers wordt aangevuld wat duidt op een verdere mooie en actieve toekomst van Windsurfing Gavermeer.
Ik hoop echter dat ik er ook nog mag bij zijn na de herinrichting van de “Site Zuid”. Bij de inhuldiging van het nieuwe loodsgebouw en clubhuis wil ik met fierheid als wellicht oudste surfer van het land er met mijn vertrouwde “Hifly surfplank” aan het nieuwe ponton de start nemen.

oktober 2007