Op de praatstoel: Steven Demytenaere

StevenWinnaar wisseltrofee Raoul Termote  2009

2009 is een nieuw jaar met een nieuwe winnaar van de Raoul Termote trofee. Dit jaar heeft Steven Demyttenaere de wisseltrofee in de wacht gesleept. Voor wie het nog niet weet is de wisseltrofee een trofee die jaarlijks uitgereikt wordt aan de meest verdienstelijke onbaatzuchtige jongere van de club. De trofee zag eind 1993 het levenslicht na het twintigjarige voorzitterschap van Raoul Termote. Het speciale ditmaal is dat de wisseltrofee ging naar een jong actief bestuurslid. Normaalgezien gaat de trofee niet naar bestuursleden maar ditmaal maakten we graag een uitzondering. Steven wist natuurlijk van niets. Volgens ons, het bestuur, verdient Steven de trofee dubbel en dik omwille van zijn inzet voor de succesvolle Surfiesta die dit jaar aan haar vijfde editie toe is.

Hoe ben je met windsurfen begonnen?
Ik ben zeven jaar geleden begonnen. Mijn neef Jeroen stelde voor om een surfkamp te volgen te Heusden bij Gent. De broertjes Coryn gaven er toen les. Nu zijn ze opleiders initiator bij Bloso. Ik had er direct het juiste gevoel bij en kreeg zo de surfmicrobe te pakken. Het surfkamp was letterlijk en figuurlijk geslaagd voor mij. Ik ben blijven surfen. Mijn neef daarentegen is na ongeveer twee jaar gestopt na enkele pogingen op zee.

Hoe ben je dan bij onze club terechtgekomen?
Mijn neef woont in Gent. Daardoor heb ik ginds een kamp gevolgd. Nadien wilde ik doorgaan met windsurfen. Zo heb ik een club dichterbij gezocht. Eerst ben ik langsgeweest in het Vijverhof te Wevelgem maar dat was me te klein en blijkbaar deden ze dat daar niet meer. Tenslotte ben ik naar de Gavers geweest en heb ik me onmiddellijk lid gemaakt.
Wat is je spirit, je drijfveer om te blijven surfen?
De eerste keer planeren en springen geeft je zo’n machtig gevoel dat je nooit zou willen stoppen met surfen. De eerste sprongen op zee zijn nog overweldigender. Ook het feit dat je altijd bijleert tijdens het surfen is tof. Er zijn zoveel moves dat je kunt blijven leren en het stopt niet.

Hoe combineer je werken, studeren en surfen?
Ik ga zoveel mogelijk gaan surfen in de weekends. Als het waait in de week neem ik, indien mogelijk , congé en ben ik weg. Tegen dat de avondschool, voor mijn cursus boekhouden, begint ben ik dan terug.
Wat wil je dit jaar bereiken in het surfen?
De frontloop zou ik graag volledig kunnen. Maar daarvoor moet ik de landing nog kunnen perfectioneren. Voorts zou ik me graag oefenen op de backloop en de pushloop. De move inzetten en proberen te landen dus. Infeite komt het neer op ‘zoveel mogelijk op oes mulle gaan’. (lacht)

Heb je geen angst om materiaal te breken?
Tot nu toe had ik oude tweedehands zeilen. Dat was dus niet echt een probleem om nieuwe dingen te proberen. Nu dat ik nieuwe zeiltjes heb zal ik er in het begin toch eens meer aan denken. Op het water ben ik echter zodanig gepassioneerd bezig dat ik bij de eerste de beste mogelijkheid om een sprong in te zetten dit niet zal nalaten ook al houdt dat bepaalde risico’s in.

Waar surf je zoal?
Momenteel kun je me het meest vinden op zee in Sangatte, in Noord-frankrijk. Als het zuidenwind is zit ik Points-aux-oies. Bij extreme windsnelheden van 9 à 10 Bft vind ik Gravelines een goede spot. En soms vind je me nog op eens op de Gavers bij matige wind om wat te freestylen.

En Holland?
Nee, dat vind ik iets te ver. Zeker omdat de Noordfranse kust hier zo dichtbij is. Het is 3 uur rijden naar Holland terwijl dat je in 1,5 uur in Sangatte kunt zijn. Daar staat er meestal meer wind en zijn er grotere golven. Ik leer ook liever op zee dan op vlak water. Enkel met de clubuitstappen zou ik nog eens meegaan naar de Grevelingen of het Veerse meer.

Wat vind je van competitiesurfen?
Competitie is vooral leuk omdat je op die manier surfers te samen krijgt. Je leert mensen kennen van andere clubs met een gemeenschappelijke interesse nl. surfen.

Vind je als organisator dat het competitiegevoel aan populariteit kan winnen bij jongeren?
Ja, als organisator van de Surfiesta zie ik onze recreatieve surfwedstrijd steeds meer jongeren aantrekt van andere clubs. Ze zijn talrijk en komen ieder jaar terug. Ze willen blijkbaar graag die parcours varen. Daaruit blijkt dat ze toch open staan voor de competitie. Het is dus enkel een kwestie van stimuleren en juist aanpakken om deze jongeren terug aan competitie te laten doen. Surfen blijft populair want de organisaties van buitenlandse surfkampen blijven jaar op jaar jongeren aantrekken.

Op welke manier kan een club, daar volgens jou, een steunende rol spelen bij surfende jongeren?
De club kan hierbij een ondersteunende rol spelen door bijvoorbeeld geheel of gedeeltelijk materiaal ter beschikking te stellen, hulp bij het vervoer te regelen door bijvoorbeeld een trailer ter beschikking te stellen, door surftrainingen te geven, … Maar ook heel belangrijk is het om als club de morele steun en toeverlaat te zijn en vooral ook hevig te supporteren.

Welke rol kan Surfiesta hier, volgens jou, in spelen?
Jongeren kunnen via de Surfiesta op een leuke ongedwongen manier kennis maken met het wedstrijdvaren. Surfiesta kan op die manier een springplank zijn naar de echte competitie zoals het T293 of de B-cup.

Wat vind je leuk aan onze club?
Het is altijd leuk om terug te keren naar Gavers. Ik zie er veel mensen die ik ken van in de tijd dat ik er nog veel surfte. Ook is de club een trefpunt voor de jongeren die iets of wat te maken hebben met windsurfen.

Wat maakt dat je je verbonden voelt met de club?
Ik voel me verbonden met de club omdat ik dankzij de club heb kunnen blijven surfen en toffe mensen ontmoeten. Op een bepaald moment zit je zo diep in de club en z’n werking dat je op den duur niet anders meer wilt.

Wat vind je positief in onze club?
De goede sfeer! Dit zowel in het bestuur als in club zelf.

Je bent op jonge leeftijd betrokken geraakt in het bestuur van de club? Hoe heb je dat ervaren?
Ik heb veel geleerd door in het bestuur te komen. Je leert in team werken, rekening houden met anderen, organiseren, …

Heb je je dat nog nooit beklaagd?
Neen, ik ben nog altijd even gedreven als in het begin. In het bestuur zitten heeft zijn positieve en negatieve kanten, maar de positieve primeren nog altijd voor mij. Soms vraagt de club inzet op momenten die je minder passen, maar dan ga je er toch voor. Je hebt ervoor gekozen. En op de duur zijn de andere bestuursleden precies familie. We zijn één grote bende vrienden geworden.

Hoe heb je het krijgen van de trofee ervaren? Was het een totale verrassing of had je een vermoeden?
Die trofee krijgen is gewoon de MAX! Het is een teken dat ze tevreden zijn van wat je doet. Dat doet deugd en veel plezier. Een verrassing? Ja en nee, want tot de ochtend van het clubfeest had ik er geen flauw idee van dat dat me te wachten stond. Tot die ochtend dus want mijn mede-bestuurslid Robert had zich die ochtend versproken.

Is het krijgen van de trofee voor jou een stimulans?
Het is in ieder geval een BOOST om door te doen met wat ik bezig ben en verder te zorgen dat het in orde is.

Waar kunnen we je trofee nu vinden?
De trofee heeft een mooi plaatsje gevonden op de dressoir in de living. Hij staat mooi in het zicht. (trots)

En nu de vraag die op ieders tong ligt: “Hoe is het met de liefde?”
Huh, potentiële surfbabes mogen zich altijd melden. Contactgegevens kun je terugvinden achterin dit clubblad en op de website.

Al plannen voor deze zomer?
Ik denk van in september een roadtrip te doen naar Portugal. Het is de bedoeling om dan van surfspot naar surfspot te rijden.

Alleen?
Nee, met mijn goede kameraad Rob en de eventuele surfbabes die zich aangemeld hebben. ;-)


Stijn
februari 2009.