Beste (toekomstige) extremerkes,

Dit weekend was ’t gene vetten om te surfen, vandaar dat zaterdagavond een nachtje goed doorzakken in ’t Feestpaleis gepast was. Toen we zondagmorgen bij klaarlichte dag thuiskwamen zochten we allen ons bedje op. Tegen zondagmiddag 13.00u kwam ik wakker, met een enorme drang om naar de surfclub te gaan, er was geen wind, maar ik had honger en niets meer in mijn huis, dus zou het een pizzabaguette worden.

Eenmaal ginds toegekomen spoelde ik mijn zeilke af, jawel, ’t was nog steeds nie afgespoeld van in Wissant, en liet ik het drogen. Ondertussen vulde een koffie met een pizza mijn maagske en kwam ik terug een fris man.

(Voor het recept van een pizzabaguette à la Goesy, klik  hier.)

Wind was er niet, en de voorspellingen voor de week zagen er ook totaal niet denderend uit. Terwijl ondertussen wat vrouwelijk schoon op de terras kwam vestigen, was de koffie veranderd in geel vocht met schuim op, en jammergenoeg ruilde het zonnetje in voor een biezeke. Een weemoedig moment want mijn zeil was net aan het drogen.

Tegen een uur of 3 kwam Wouter toe met ongelooflijk nieuws; ‘Ga je morgen mee naar Zeebrugge, de MUMM geeft ZW5!’ Dit totaal niet gelovende en het verschot doorspoelend met nog wat geel vocht checkten we die gegevens en… ze bleken nergen te kloppen. Teletext en de weerberichten gaven regen en 3 beaufort uit. Tegen de vroege avond verlieten we de terras en hadden besloten maandag zelf af te spreken via mail.

De maandagmorgen begon ik ondanks de slechte voorspellingen toch een uurtje vroeger omdat ik nu eens Wouter wou geloven. Tegen 11 u kreeg ik een mail binnen, ZW5 tot 6. Potverdikke, hij had wel gelijk zeker. Vlug werd geregeld dat ik tegen 16.00u naar huis kon (ke ne goeien baas) en jawel, door de regenvlagen heen kwamen we kwart voor zes reeds aan te Zeebrugge. Grijze wolken boven land, stralende zon boven zee, ge kunt het bijna niet geloven. Prachtige swell, laagtrekkend water, en hoe bizar het mocht zijn voor een weekdag, zeker een 30tal surfers op het water.

We besloten er allebei op te gaan met onze 5.3 en onze concept-Wave, na enkele minuten wandelen ondervonden we dat het op de dijk minder waaide dan op zee, en golven dat er waren, mooi binnenrollende bakken. Al vlug geraakte ik door het woelende schuim en zag dat mijn zeil (had al 3 scheuren) het niet lang zou uithouden, nu moet ik wel een nieuw kopen. Ik besloot onmiddellijk mijn 4.5 te nemen zodat ik nog een tijdje door kon gaan, Wouter trok zijn zeil zo aan dat het als het ware een 4 werd.

Na een kwartiertje zaten we beide terug op ’t sop, en ’t waren perfecte condities, ongelooflijk en een mooie constante wind. Terug ging ik voor de loop, daar hoog springen met zo’n schansen echt niet moeilijk is, gewoon een kwestie van lef. Bij een poging kwam ik van redelijk hoog plat op mijn oor terecht, gelukkig had ik mijn helm aan, maar tot op heden voel ik nog steeds een pijnlijke druk, maar who cares, twa zalig. De branding was echt geen lachertje, en de truk om erdoor te geraken in niet uw zeiltje uit het water trekken en op uw plank kruipen tussen 2 golven in, maar gewoon in volle woede da spel uit ’t sop sleuren op die plank springen en hopen dat je er na die 2 meterschuimmuur die over je dondert er nog opstaat.

Een laatste looppoging van de dag eindigde redelijk hard, de wind was ietsjes afgezwakt waardoor ik goed in planné was, maar niet super, voor mij een prachtige stijle schans, een emens hoge sprong, te weinig wind, dus een halve rotatie en knal recht op mijn ribben in ’t sop. Twas voor 2 minuten snakken naar adem, maar de pijn ging over dus ging ik maar verder. tegen 20.30 waren we uitgeteld en besloten de wandeling terug te beginnen bij een mooie zongloed laag over het water. Twas ne dag waar we beiden veel geleerd hadden en energie hadden opgedaan om de week door te komen

Daar we geen water meehadden kochten we een fles af van een local, die ons nog een goeie NW-spot aanrade, en toen puften we met mijn mobielke huiswaarts. Eerst werden nog wa pannekoeken door Wouters lieve vrouwe geserveerd, me ne warme choco zodat ik volgegeten huiswaarts kon vertrekken voor een douchke en mijn beddeke.

Deze morgen kwam ik wakken me wa blauwe schijn op mijn ribben en een goede pijn=> gekneusde rib? maja, da zijn we gewoon he, want no risk, no fun.

Dus beste surfers, jullie hebben een zalige dag gemist, mja er zullen er nog wel komen zeker. mocht er elke week 1 dag zo zijn, en dan nog eens de weekends erbij, wel dan zou ons niveau deftig stijgen.

Wil je dus weten waar we soms zitten, of ben jij bijna zeker dat het ergens gaat waaien? Let me know, The TeamXtream goes for it. En denk niet dat het niveau hoog is, we brokkelen allemaal, maar de verbeteringe zijn al duidelijk merkbaar.

Alle, kga nu ma gaan blokken want kheb overmogen examens en me al de surfen is er nog niets, mo dan wel niets van in huis gekomen.

Hasta luego,

Goesy,

the leader off the ‘Bang’

Jihaa