Windmolens Zware
clubinvestering in tijden van crisis …Omdat het belastingsgeld toch teveel stroomt naar zaken waar we niets aan hebben besloten we om ook eens iets nuttigs te doen met alle subsidies. We besloten om de fossiele energie om te zetten naar Groene energie door de aanschaf van enkele windmolens. Jawel, de wind zal meer aanwakkeren vanaf nu aan de gavers want met een geniaal plan hebben we ervoor gezorgd dat we de stroom die men in de oude elektriciteitscentrale van Harelbeke produceert kan steken op de molens zodat er wind uitkomt. Het was een hele operatie maar ik wil jullie wel even vertellen hoe we dit geklaard hebben. ’t Was een avond begin maart, ’s avonds was het nog vroeg donker en zodra de schemering toesloeg zijn we heel stillekes naar ’t werf gegaan waar nu de windmolens staan. Onze fietsen plaatsten we tegen de nadars en met wat mankracht heften we een nadar uit den betonblok om zo naar binnen te gaan. Eenmaal we voor de pilaarkes stonden zagen we plots in het licht van de autostrade welke mastodonten van masten er voor ons stonden. Om te bekomen en om ons wat moed in te pompen hebben we ons toen maar eerst een blikje Jup uitgedronken want we moesten helemaal naar boven raken. Met onze trapeze als klimharnas, surfbotjes voor nen goeie grip en enkele heel lange surftouwen maakten we ons klaar om naar boven te klimmen. Oepsie, een probleem, hoe krijgen we een touw bovenaan bevestigd om zo boven te raken? Eerst probeerden we met een tak en het touw eraan, gezien de hoogte van de mast lukte dat uiteraard niet. Iets zwaarders dat goed in de hand ligt? Inderdaad, een blikje Jup, touwtje er rond en omhoog smijten. Natuurlijk moet je het touw lang genoeg maken anders krijg je een bierregenbui op je dak, en daar kunnen we nu van meespreken. Tomme toch, wat nu gedaan? We denken en daarvan krijg je natuurlijk wel dorst. We moeten ons opsplitsen, 2 personen gaan naar Zwevegem achter frieten en drank, 2 personen gaan om een 100% carbonmast, 2 personen gingen naar de bomma achter oude nylonkousen, 1 persoon ging naar 2C en nog 2 moesten katrollen gaan tsoepen van boten aan de gavers. De rest moest zich maar bezighouden. ’t Was omstreeks 22u dat we ons frietje konden stekken en de dorstmakende gezouten gele stokjes wat konden doorspoelen zodat we vol energie aan de bouw van de superboog konden beginnen. We namen de mast, de giek in de midden, aan beide uiteinden van de mast knoopten we bomma’s oude kniekousen aan de uiteinden en konden nu kijken om de boog op spanning te krijgen. We moesten de giek goed schoren tegen een betonblok en hadden alle katrollen nodig om de mast mooie geplooid te krijgen. De mast kraakte en spokte en kon ieder moment uit elkaar spatten, dus geen getreuzel meer, tijd om het touw naar de top van de pilaar te schieten. POOOIINGGGGGG, wat een snelheid, wat een souplesse, iedereen keek vol verwondering, met volle vaart schoot de pijl gemaakt van een masttop van een 3m70 mast naar de top en klemde zich mooi vast tussen de wieken van de windmolen. Nu tijd om naar boven te klimmen…maar ja, met al die Jupkes ging dat niet meer zo gemakkelijk e. Maar wie zien we daar, inderdaad Berta, de dikbilkoe. Met een achtknoop verbinden we het surftouw met de staart van Berta, een katrolleke naar boven getrokken, het andere eind vastgeknoopt aan de trapezes…iedereen klaar???? Yihaa, ne ferme klets op Berta haar goed voorziene kont en lieve Berta veranderd in een dolle hollende koe. Met de fantastische snelheid van 7 pootslagen per seconde zitten we in geen tijd bovenop de windmolen. Jolijt allom, we zijn er!!! Nu nog even de klus klaren, ’t suikerke losdraaien en ’t draadje van de plus met de min verwisselen, suikerke terug vastdraaien en als we nu de knop aanleggen zal de wind geen stroom maken, maar zal stroom wind maken die we kunnen omzetten met onze surfzeiltjes in snelheid…en dat is groene energie!!! De missie is geslaagd, maar nu moeten we nog naar beneden raken, hoe doen we dat nu? Al vlug vinden we de ultieme oplossing? Het elastiekje aan het ophaaltouw hangen we aan onze voeten, dan nog wat touw errond en voila, we kunnen bungeejumpen!!! Voorzichtig schuiven we over het blad van een wiek om zo te springen maar plots horen we iets kraken, ooh nee, de wieken beginnen te draaien!!! Met een duizelingwekkende vaart donderen we allen naar beneden, AAAAAAAH, AAAAAAAAH Met een geschud word ik wakker, ik lig in een bed, een ziekenhuisbed? Neen, mijn eigen bed? Jawel. Was dit dan niet echt, alles leek zo echt? Neen, het was dus maar een droom. Een droom met een pracht van een idee! Misschien moeten we het toch maar eens proberen om stoom op die molens te zetten, geef toe ’t zou toch prachtig zijn, nen Euro in de automaat en een half uurtje een constante 5 beaufort, hoe aangenaam zou surfen dan niet zijn! Weldra zal men het proberen in Dubai, daar ben ik zeker van. Een surfer |
