Allo surfertjes, surfientjes, boarddudes en boardbabes,

Voor het eerst zijn we met de surfclub naar 'Young guns of Freestyle' geweest.  Het was een groots surfevent in het Oostvoornse meer in Oostvoorne (Ndl.) het weekend van 15-16 september.

We waren met z'n vieren (Ine, Dirk, Wim en ikke Seba). We vertrokken om 5u30 zaterdagmorgen om er voor 9u aan te komen. Ine moest mee en daar heb ik gezien hoe genius een BMW is t.o.v. een blauwe Peugeot 106. 

Wat kan er meer in: een 4° mast een bic 'calypso' (wel op het dak) een tente, een hoop valiezen, een hoop zand (op het einde), een vrouwelijke compagnon (dat heeft altijd wat meer plaats nodig), ...

Wat is hij meer waard: rijdt niet verkeerd, gaat toch nog vooruit!, heeft geen platte batterij. Ok hij heeft wel geen radio niet meer. Gelukkig heb ik er nog aan gedacht om Dirk op te bellen want die lag nog steeds te slapen. Kort na het vertrek (op de overzet) ging Dirks GSM al met de vraag: "Is het normaal dat er reiszakken op straat liggen". Dat begon al goed Dirk had dus niets bij maar dat kon geen kwaad want we kregen een event-lycra-truitje dat hij continue kon aanhouden.

Om tien uur 's morgens waren we al op het water met een gemiddelde 4B soms een 5B waar we Freestyle-tricks leerden van professionele teamriders van JP en Neilpryde zoals Pieter Bijl en andere. Jammer genoeg kon Josh Stone niet afkomen, allemaal door Osama Bin Laden.

We konden er alles leren wat je je kon inbeelden met een surfplank. Wij hadden de air Jibe/Volcano en de Willy aangeduid  om die dag te leren, die we nu dus goed beheersen. Zoals gewoonlijk kwam Dirk terug met zijn trapeze als staartvin (zou het dezelfde steen zijn als in Veere?).  Ine had een half uurtje gesurft en al uitgeput dat was al een hele prestatie in vergelijking met Veere. Om vijf uur moesten we aftuigen want we moesten nog de tenten opzetten en we mochten zeker de BBQ niet missen.

Op een terrein naast het meer zetten we twee tenten op, een slaaptent en een slaaptent.

Na een voedzame BBQ en een tombola waar coole  boards en zeilen verloot werden begon de fuif.  Er waren maar drie meisjes waaronder toch éénWestVlaamseschone, dus had ik een heel slecht voorgevoel, maar dat was helemaal verkeerd,.  Met een paar gratis Red Bulls kreeg iedereen genoeg energie om volledig uit de bol te gaan.

Het was een goeie Dj en iedereen was keihard aan het dansen terwijl er een paar waaronder ik via de constructiebuizen van de tent naar boven klommen om boven het volk te gaan hangen.  Maar na een BBQ en vele Red Bulls ondersteboven hangen is niet gezond.  Het was echt 'zotjes' zoals Wim het zou noemen.  Om één uur was de party wel al afgelopen zodanig dat iedereen nog fit genoeg was voor de big wedstrijd. Maar dat betekende voor ons nog niet bed-time !!!

De nacht kon wel beter want het regende Hollandse pijpenstelen en beide tenten liepen in en doordat Dirk zijn slaapzak nog op straat lag in België had hij zich gewikkeld in zijn stinkende vlieger.

De zondag zag er slecht uit, regen en 2-3B maar toch gingen we op het water na het innemen van een stevig, gratis ontbijt. Wim was aan het slalommen met zijn race-boardje en niemand kon hem bijhouden.  De grote freestylewedstrijd begon nog maar en er werden al te zotte moves uitgevoerd zoals: Grabby, speedloop (1-1,5), spock 540°,willy's, air jibe, flip 360°, goesys-onterverst-mastlopen,  steigercrash, poepydrags (uitgevonden door Wim maar we zullen er eens een demo van tonen, ge crashed wel zowiezo), ....

Intussen probeerde Ine tevergeefs vijf sec. rechtop te blijven op een funboard.

Tegen de avond gingen we terug richting België.  We hebben ook aan jullie gedacht en wensen gedaan tijdens de overzet waar we de laatste Nederlandse centimen overboot gooiden, ... Welcome to the Euro!!!!

Bijna thuis hebben Ine en ik nog een frietkot geplunderd waar we het triestige nieuws hoorden dat er twee Big Brother bewoners het huis hadden verlaten.

Volgend jaar moeten we er zeker naartoe met een hele meute want het is de moeite. Mij zie je daar volgend jaar terug!!! En jij, durf je mee?????

Hang Loose,

Sebastien (Sebbelebbe), WSG

 Waar was u toen de hel losbarstte ?

      'Ik lag nog onder mijn zeil te wachten op wind' '(6 sept 2001 in Veere)

We zullen maar beginnen right from the prille beginning zeker hé (nee niet van mijn eerste kakske, gewoon van op het moment dat mijn autoke gebombardeerd werd tot opslagplaats, schuilhoekje voor de regen, verkleedkotje, eindeloze vindplaats van vinnen en dan ook nog iets dat een beetje vooruitbolt op de autostrade). Over dat laatste bestaat nog steeds discussie, maar voor de rest is hij wel ruimschoots voor de test geslaagd!

Kortom wat kan er allemaal IN een peugot 106: 1 tandenborstel, 5 zeilen, 2 onderbroeken, 3 masten, 2 gieken, regenjas, 1 bakken bier en de rest, 3 vinnen, surfpak, dafalgan, trapeze, sebbe lebbe, radio, zwembroek en sebbe zijn gerief.

Wat kan er allemaal NIET in een peugot 106: een Naish 255, waardoor hij erop gezwierd werd en waardoor mijnen copello  er niet meer op kon en dus een weekendje langer in zijn zakske mocht blijven, een partytent omdat het clubhuis niet open was, een handdoek omdat ik hem vergeten was, condooms omdat ik geen lief heb, theelichtjes omdat dat toch alleen maar miserie is aan de voeten, wijn  omdat je in holland toch alles kan vinden dat met een w begint (van horen zeggen) en een frietpot. Jammer want ik had wel zin in frieten vrijdagavond, zaterdagmorgen, zaterdagmiddag, zondagochtend en zondagmiddag.

Nu ja Sebbe en ik zijn er in Veere aan begonnen de vrijdagmiddag, maar omdat mijnen vroem niet rapper bolde zijn we er maar geraakt om 4u. Er stond een kleine 4Bft, waardoor we wijselijk zijn doorgereden naar de schotsman en daar ons grootste zeil hebben opgetuigd waarmee we lekker gezellig door het Veerse meer zijn gaan cruisen, planeren lukte me ne 6.8. Toen de wind helemaal weggevallen was zijn we op t'gemak beginnen aftuigen, auto volgestouwd en naar de camping getuft. Eén klein probleempje: we waren alletwee vergeten dat de schotsman en de oranjeplaat nie aan dezelfde kant lag van het veerse meer... Met een beetje vertraging zijn we er dan toch geraakt. Op de camping hebben we gewacht aan den ingang totdat er nen auto zo vriendelijk was om de slagbomen open te doen zodat ook wij binnen geraakten... En ja, mijn eeuwige frietenmanie was plots over toen ik de helft van team X-treme spaghetti zag eten. Ik voelde me direct een onder hen, heb me dan maar buiten gezet met een bord spaghetti om de anderen hun appetijt niet te schaden en heb ik een spaghetti of 3 gegeten à la façon Anthony Vroman, 5 happen Annelies, nie meer! 's Avonds hebben we dan maar verlegd naar 't veloopad, alwaar we ons in een gezellig onderonsje met de wind om onze oren gezwind opmaakten voor een voor velen onbekend begrip: WIND OP HET VEERSE MEER

Zaterdag zijn we wakker geworden door de beste wekker onder onze troepen: Redbull Bart. In nog geen 5 minuten stonden we aan het water, rap opgetuigd want er stond een 4-5 Bft, dikke leute dus!! We hebben der dan eens serieus van geprofiteerd... tot plots, 't zijn ook altijd dezelfde die zo'n dingen tegenkomen: mega spin-out en terstond was mijn vin 33cm korter. Jammer, want ze was maar 32 cm lang! Nu ja, leve de blauwe peugot 106 alwaar een nieuwe vin mij lag op te wachten (we had a great time together!!)

Het overpowerde gevoel begon me een beetje lastig te worden waardoor ik rap mijne 5 heb opgetuigd (niet om te surfen natuurlijk neenee, om onder te schuilen voor de regenvlaag) Kort na de vlaag barstte de hel los: er  verschenen witte kopjes aan de horizon en voor één keer waren het geen ganzen, maar geloof me of niet het waren schuimkopjes en in geen tijd was het Veerse meer 1 witte kolkende massa waardoor ik mijn medeschuilers zwaar ontgoocheld heb door mijn zeil ne keer goe plat te trekken en naar 't water te gaan. Mensen da poeierde!!! De vraag zal nog lang in de clubgeschiedenis nazinderen: 'Waar was u toen op 6 september 2001 de hel losbarstte?' Welnu, ik weet het nog ik was mijn zeil plat aan 't trekken! En dan de leute hé, mijne 5 compleet overpowered, zo heb ik ze nog altijd het liefst!! De leute kon nie meer op toen Goesy plots neerstreek en ons kwam melden dat Tomke in Nieuwpoort aan 't dobberen was en Ugo me zijne vlieger aan 't wachten was op wind in Duinbergen. Jaja we hadden het getroffen! Om 7u moesten we natuurlijk veel te vroeg aanschuiven om te boefen, dwz aftuigen om kwart voor zeven verdorie!! Goesy was al zo vrij als een vogel een heeft nog een serieuse neute doorgevaren...gone with the wind!!

Aan tafel heb ik nogmaals bewezen aan de Harelbekenaars wat een doorsnee Roeselarenaar zo allemaal binnen krijgt, welnu we gaan daar eerlijk in zijn die ollanders hebben der een goe potje van gemaakt! Nog tijdens het eten zijn de kleinsten onder ons reeds het nachtleven ingedoken, en als halve gare macho zag ik Thibaut voldaan de tent verlaten... Als hij dat kan, moet ik dat ook kunnen dacht ik bij mezelf en ben der daar dan maar direct ingevlogen... Veel verschil tussen dansen en krampen uitrekken was er voor mij niet bij. Zonder Gavers resident DJ Nellie maar met een ijzingwekkend spektakel van Jan en Bart hebben we er nog een zwaar leutige boel uitgetrokken. Om twee uur hebben ze der ons buitengesmeten, niet erg voor ons want den tennis ging juist beginnen. Over het precieze spelverloop tijdens de wedstrijd was er nogal wat onzekerheid zondagmorgen, maar iedereen heeft duidelijk gezien dat Williams gewonnen had!!!

Zondagmorgen in de gietende regen alles rap opgekuist, de voorspelde 9Bft was er gelukkig niet, de wind was variabel afwisselend tussen 2 en 7 Bft, d'ene regenvlaag na de andere en mensen...koud!! Maar er was wind!! Voor deze die het aangedurfd hebben hun nat surfpak aan te trekken, hebben der goe van geprofiteerd, de andere hebben in grote getale vanuit mijnen vroem gekeken met de radio op vollen bak en ruitewissers op volle toeren, zo volle toeren zelfs dat we na een paar uur den auto in gang hebben mogen duwen...

Wanneer den donder na den bliksem komt wordt het stillaan tijd om als de bliksem weg te zijn, hebben we dan wijselijk gedaan, alles afgetuigd, zo rap mogelijk naar den boot, waarvoor we zelfs geen vluchtheuvel schuwen, rond punt teveel nemen maar af en toe ne keer toe vroeg indraaien...

Op den boot was pas echt duidelijk hoeveel het waaide, sommigen discussieerden over welk zeil ze zouden optuigen op de Oosterschelde, anderen testten nog hoe zat ze nog waren van den avond dervoren en één iemand hield wijselijk zijnen bril vast...

Zij die de hoop op wind in Veere verloren waren, probeer volgend jaar nog eens opnieuw!!! Succes gegarandeerd...       

Greetings from Lausanne, Dirk

 Hoe het voor mij allemaal begon ; plots kreeg ik de mogelijkheid om een prachtig surfreisje mee te pikken dat ik omwille van financiële redenen aan de kant had laten staan. Daar een mens slechts eenmaal leeft, en we beter  niets uitstellen voor het  te laat is besloot ik maar mee te gaan. De kandidaten van het adventura-surfreisje waren ; Tomke, die geen zon wou zien, Ugo, 't zelfde, maar ook de grootste pechvogel, Bart, die van geen ophouden weet, Frederic, een compagnon fuifvarken dat meer wil dan alleen surfen, Nelson, de take-it-easy-boy, Anthony, Alcoooool, en natuurlijk ikke, Goesy, den breker.

We vertrokken op 21 juli te Zaventem, waar velen ons kwamen uitwuiven, alsof we niet meer terug zouden komen naar ons fantastisch bierland van ellendige regen. Het inchecken alleen al was een hele belevenis, al vlug  was iedereen op de hoogte dat die bende zotten zou surfen, en de vrouwtjes kregen het ook al hard te verduren. Het afscheid van Karla was hartverscheurend dat iedereen het mocht horen. Eenmaal op het vliegtuig begon de ellende, 4 u stilzitten, jakkes, gelukkig verkocht men Breezer, nu Sabena toch veranderd, zou men beter een fitnesszaal voorzien op hun toestellen

Eenmaal aangekomen wilden enkelen reeds onmiddellijk naar Playa las America, om te fuiven, maar eens we onze woonvertrekken hadden ingenomen besloten we wijselijk gewoon nog iets te gaan eten en nog op 't gemak een Dorado-pils te pullen. Dat eentje werden er wel meerdere, den Fred en ik bleven weer als langste plakken in den Que Pasa, wat al vlug ons stamcafé werd.

De volgende morgen zouden we gaan surfen, maar wonder boven wonder, er was bijna geen wind, dus uitrusten geblazen, en winkelen, dat moesten we ook doen, en dat was een hele uitdaging daar de dichtste winkel op een 3 tal km
was, en we maar 1 fiets hadden voor 7 personen.
's Avonds werden nog wat extra cafeetjes bezocht.

In een der volgende dagen konden we eindelijk surfen, en jawel, 't is er gewoon de max, je kon surfen van 's morgens tot 's avonds, maar dat deden we niet, want in België surf je voor dood, want de volgende dag is het misschien noppes, maar hier moet je sparen, want de volgende dag is't terug vollen bak. Na 2 dagen surfen was ik reeds verplicht handschoentjes te kopen daar de blaren al tot diep in 't vlees sneden in mijn handen.

Na 't surfen aten we nog n lekkere bocadillo con pollio, en begonnen we te aperitieven, met eventueel zicht op enkele wereldbekende surfers en kiters, en show dat die gaven, zelfs Tomke zat er plots tussen.
Ugo gaf ginds geen kite-demo, daar de lieve douaniers zijne kite hadden lekgestekt, wat hij jammer genoeg maar op 't water heeft geconstateerd.

De eerste ongelukkige was Ugo, die na 1 dag surfen op zijn "bakkes" ging en met een deftige spierscheuring of zo een surfverbod kreeg van enkele dagen. De dag na zijn ongeval was zijn been knalgeel, met groene en blauwe kleurschakeringen erin. De tweede die lelijk ten val kwam was 't e kikke, maar 'k had mijn eerste Back-Loop gedraaid, en 't was veel beter dan mijn eerste tong. 't Nadeel was dat bij de val mijn rechtervoet in de voetband bleef zitten. Na een rustpauze op 't strand poogde ik nogmaals te surfen, maar hevige pijnscheuten lieten mij vlug terug op 't strand werpen. Eenmaal alles teruggezet en enkele Richards gedronken om de pijn te verzachten kwamen de plannen om eens naar Playa te gaan en een 1 wortel te drinken. Mijn toestand werd zo ondraaglijk dat ik met een taxi naar 't ziekenhuis moest, dat in Playa lag, dus een goedkope rit voor de anderen !

In 't ziekenhuis was 't geweldig. Men sprak er enkel Spaans en gelukkig spreek ik sinds een jaartje ook wat Spaans. Een pijnstiller wou men mij niet geven, want ik kende dat woord niet, maar na enkele keren van mijnen "orgel" gedraaid te hebben (hier kan ik zeggen dat een tong draaien wel beter is) gaf men mij een spuit in mijn gat.Voor de pijn dacht ik, maar volgens mij was't er ene tegen tetanos. Of is het wegens de plaats tetanus?
Enfin tegen een uur of 1 kon ik na 30.000 Ptas te dokken nen taxi terug nemen met mijnen poot in 't gips. Eenmaal thuis, slikte ik wat pijnstillers om een beetje te kunnen slapen. Plots, 's morgens vroeg werd ik wakker gemaakt, mijn zotte makkers waren terug en wilden nog een beetje met mij lachen !

Toen was het de beurt aan Anthony die bij 8 Bft een forward wilde draaien maar nogal ongelukkig landde. Een gescheurd trommelvlies hield hem ook een paar dagen aan de kant en eens terug thuis mocht hij even onder het mes voor "herstelling"

De volgende dagen was 't echt prachtig surfweer, maar niet voor mij, ik kan wat foto's trekken, genieten van de sublieme bergen en heuveltjes aan 't zwembad, en wat Spaans lullen met de locale schoonheden. Wie zei dat 't daar allemaal dikke troela's waren. We hadden geen ogen genoeg.
Na 3 dagen plaaster was 'k al beu en verwijderde deze. De volgende dag surfte ik terug, maar 'k had na 't surfen wel mijnen pijnstillende Pastis nodig.

Na enkele dagen terug te surfen besloten we om nu eens samen naar Playa te gaan. 't Kwam eigenlijk redelijk onverwachts, zomaar een inval tijdens de maaltijd, maar 't werd een avond om boeken over te schrijven, hier een korte uitleg ;
Ugo, Tom en ik, waren met een andere taxi eerst naar een andere plaats gegaan, maar al vlug vonden we elkaar terug, in welke toestand, een redelijk alcooltoestand, vodka-redbull werd door sommigen vlot binnengedraaid. Andere dingen gingen ook vlot binnen, en iedereen was daar poepeloere, en geile (degoutante) wijven dat er waren, geef mij maar de lokale bevolking hoor. Als je ginds Spaans sprak verstond men je niet, en we waren in Spanje potverdorie. Vervolgens gingen we naar onze tweede stekke, de volgende cafe in de rij, maar wegens een kleine (em)braspartij werden we verzocht eventjes de zaal te verlaten. De Engelsen kunnen niet verdragen dat je aan hun marinas komt, gelijk dat we er iets van zouden willen zeker. Enkelen onder ons weten zelfs al niets meer af van 't tweede cafe, laat dan staan van 't derde.

Toen alles sloot, 't is er immers na 5 uur sluitingsuur, gingen we nog naar een illegale afterparty, daar was 't nie meer te doen. Hoewel de zaak niet groter was dan ons clubhuis, vonden we elkaar soms niet meer terug. Den Ugo, die helemaal uit zijn dak aan 't gaan was op de geflipte muziek werd plots door 2 kleerkasten onder de arm naar buiten gesleurd. De politie dacht dat hij aan de drug zat, maar maak hun maar eens wijs dat den Ugo niet bruin komt, en gewoon een bljèken is. Hoe Tom dat uitgelegd heeft blijft mij nog steeds een raadsel, maar hij deed 't toch.
Ondertussen binnen waren we lustig bezig Alcooooool tegen elkaar aan 't roepen, en dat dronken we dan ook.

Iedereen is thuis geraakt, 'k weet wel niet hoe, maar lol hebben we gehad, en geld hadden we er verhuisd, de verhalen van die avond zullen ons allen nog lang bijblijven, en sommige details voor zoverre we die nog weten zullen nooit over onze lippen komen, ge moet maar eens meegaan. De volgende dag heb ik megagoed gesurft, terwijl de meeste een kat van jewelste in hun bed gevonden hadden. 't Was dus wel bewezen, van korten heb je 'bijna' geen kater.

Verder werd er nog wat gesurft, elke avond op restaurant, en met een mondje Spaans konden we wel eens naar de niet-toeristische plekjes gaan. Na 't eten nog wat nazeveren in een gezellige surfbar of een bacardike drinken in de Que Pasa, waar ik trouwens vlug een goede klant was, want ze hadden er Leffe en Duvel, en een spreuk met waarheid, Duvellovers, are better lovers.  't Was dus eigenlijk voor iedereen een fantastische reis, en we zijn maar met 5 teruggekeerd, Tom en Ugo bleven nog 2 weken langer weg (ge ziet nu waar 't geld zit he ! !)

Eigenlijk kan ieder van ons nog veel erover vertellen, maar als ge wilt, kijk dan eens ergens op deze website, want daar staan enkele van onze vakantiefoto's op.

Ja mijn beste surfvrienden, 't is nu al november, en nog steeds mag ik 3 keer per week naar de kiene. Surfen zal nog wel lukken, skiën zonder operatie niet. De les die ik enerzijds met mijn voet wel geleerd heb is, steekt men die in de plaaster, wel laat die er dan ook in, maar aan de andere kant heb ik toch nog een 5 dagen goed kunnen surfen. Dus de tweede les die ik trok is, als je gaat om te surfen,moet je er godverdomme veel voor overhebben, maar 't loont zeker de moeite.

Ik weet niet of ik jullie dit jaar nog zal zien, 't was jullie ook wel opgevallen dat ik er de laatste tijd minder was, wel der is een reden voor, en als alles een beetje meezit, laat 't hopen, dan zullen jullie mij volgend jaar  misschien meer terugzien. Dit jaar moet ik nog zwaar recupereren en deze winter, ach ja, wie weet krijg ik een geniale inval en bel ik iedereen op om ons eens rot te amuseren, want dat ben ik nog niet verleerd hoor.

Aan iedereen nog een prettige kerst toegewenst en een gelukkig en gezond 2002.

Ach ja, mocht 't jullie interesseren, er is een nieuw mail adres geboren, nl goesy@gavermeer.be, en wanneer ik tijd heb, begin ik aan een website, met mijn hele leven erop, zonder censuur. Van mijn eerste volgescheten pamper, mijn 4e kind, mijn 3e vrouw tot mijn chrysantje in mijn potje.

Surf ze, en sommigen ski of board ze,

Goesy

Lummen? Waar in Gods naam situeert zich Lummen, Antwerpen, Brabant of houden we het toch maar bij Limburg… ver is het in ieder geval! Vandaar dat we zo rap rijden, zal ik maar aannemen!?
Na een uurtje- rond 10.30u komen we de camionnette & aanhangwagen van de boardfederation tegen; t.t.z. we vliegen ze voorbij! Nu waren we tenminste zeker van ons stuk: we zaten op de juiste weg! Een half uur later zien we het plakkaat afrit Lummen, aan ons voorbij gaan! Dammed; te ver… bon dan maar de volgende afrit … oeps terug de weg kwijt! - Effe vragen man! - Na 10 minuten hebben we -uit hun gezang- kunnen afleiden dat we over het rond punt moeten en dan de eerste rechts en goed zoeken na een pijl 'Schullensemeer'. We zetten onze zoektocht verder -rally door kleine baantjes- en dankzij een krijs van 'de vrouw des huize' vlammen we net niet op de camionnette van de federatie… gelukkig stond er een stopbord!

We waren dus toch op tijd! Niet echt de kortste weg, maar we waren toch de snelste! Eerst een technische uitleg: zouden we nu kiezen tussen de demo's van Filip of de technische praat van Sven? Dan toch maar Sven; we zijn nu perfect geïnformeerd welk zeil-plank-vin we moeten gebruiken in welke omstandigheden en hoe we het perfect moeten optuigen!! Nu nog testen in de praktijk en de waves onderhanden nemen. Na de uitleg bezoeken we de locale shops- ik moet wel zeggen dat je je tijd ervoor moet nemen! Nu zijn we zeker dat we in de Limburg zijn!

Terug op het terrein zoeken we een plaatsje om onze tent op te zetten, niet dat er weinig plaats was; want we waren de enige met een tentje!! Spijtig,… maar ik had precies een déjà-vu: we waren de piketten (haringen in het mooi nederlands -maar ik vind dat persoonlijk een onsmakelijk woord-) vergeten. Maar we trekken ons plan; wat is een piket meer dan één of ander takje-struik-boom?!

Bon, om 15u begon de wedstrijd: er was eindelijk wind: Sebbe en Matte waren al heftig opgewarmd, vette trucks: one hand duck tack - 360°'s - speedloops - swalls à volonté! De ene slaagde er beter in dan de andere… als coach probeerde ik ze te motiveren op mijn manier, alsook de jury te imponeren/beïnvloeden! Het ene lukte beter dat het andere; met als resultaat: Sebbe tweede eerste en Matte tweede laatste of zoiets! Vette prijzen, goede aperitieven nadien een vette paella of vegetarische spaghetti!

We probeerden te verbroederen met die Limbo's; en ik moet toegeven dat het tergend langzaam verliep!? Uiteindelijk hebben we ons dan toch bij de half West-Vlamingen van de federatie gesmeten! Het ging van dikke zever tot heftige discussies! Vol goede moed hadden we het over de toekomst van het freestylen, de toekomst van onze club en alle nieuwe plannen… de ene realistischer dan de andere! Jammer dat we niet alles op papier gezet hebben, want de volgende morgen zou het eens allemaal vergeten kunnen zijn.

Rond 23u wensten we de mannen een goede thuiskomst; wij daarentegen gingen niet plooien! Er was ons namelijk nog een afterparty beloofd in discotheek Bocacio! Enkele uren hielden we het vol, maar: de dag was helaas al lang geweest, de bas stond te luid en ik had het vermoeden dat gemiddeld aantal marina's en johny's boven het toegelaten maximum lag!! We zochten een chauffeur om ons terug naar huis te voeren (want dat zat ook in de prijs inbegrepen), maar die waren terug trager dan we verwacht hadden! Geen paniek - chillen is ons motto: we hebben dan maar naar huis terug gelift. Eigenlijk was het helemaal niet ver volgens Sebbe, maar helaas vertrouwden we hem niet… een sympathieke rally chauffeur voerde ons dan maar naar onze luxe hotelsuite: de tent! De piketten hadden stand gehouden, wij niet: we vielen onmiddellijk in slaap… of toch bijna! De nacht was koud en donker, en duurde ook veel te lang… ik heb het grootste deel ervan in de wagen doorgebracht!! Daar was het net iets warmer!

Spijtig dat we het weer met zo weinig moesten stellen, maar we hebben ons mannetje gestaan en ze zullen ons zeker blijven herinneren in het verre Limburg.

Ciao en tot de volgende!
Annelies