Hey Gauthier,


Je hebt me gepakt, maat !
Ik loop rond in huis, van de kast naar de muur. En terug.
Ik vind dat het hier stinkt, de radio stoort en ik wil alleen gelaten worden.
Ik ben verdrietig om jou.
En boos op mezelf
omdat ik jou nu-pas laat weten
dat ik het nooit laten kon
het cafetaria van de Surfclub binnen te komen
als ik merkte dat JIJ ‘van dienst’ was.
Geen gezwans, geen gestoef, geen gezever.
Maar ’n terechte vraag, ’n slimme opmerking, ’n snelle kwinkslag.
We hadden het vaak over muziek ;
de liedjes die je me leerde kennen hebben vanaf nu
’n andere dimensie gekregen.
Ik staar door het raam en ik zie ’n merel.
En ik denk aan jou.
Even later trekt ’n jonge boom m’n aandacht.
En ik denk aan jou.
Maar ik zie jou vooral in ’n wolk.
Die gaat en komt. ’n Wolk die haar ding doet.
Die pretentieloos op haar doel afstevent.
Die ’n hele reisweg aflegt en haar taak verricht.
En steeds opnieuw.
Want ’n wolk komt altijd terug.
 Gauthier, jongen, we spreken af… volgende zomer.
Op het terras van de Surfclub.
Desnoods doen we alsof.

Jan-van-de Gavers


erevoorzitter en stichter van WS Gavermeer