In het begin was er de Gaverbeek en de Gavermeersen.
Dan kwamen in 1970 de baggerboten want men had grote hoeveelheden aarde nodig om het tracé van de autosnelweg  E3 (= huidige E17) tussen Kortrijk en Waregem aan te leggen. Het werd een waterplas van 62 ha: het Gavermeer was geboren

De watersporters ontdekten het Gavermeer. In de eerste plaats de zeilers .
De pas opgerichte surffederatie onder leiding van Raoul Termote en met de grote steun van Dhr Lams – secretaris generaal van Bloso – gaf  in 1977 het startschot om ook het windsurfen op het Gavermeer te promoten.

Toen waren nog geen parkings, geen groentjes, geen vogels en reservaten, geen reglementen, weinig bomen en des te meer wind plus het razend enthousiasme van de eerste windsurf - fanaten.
Op de noordelijke landtong – kant Deerlijk – stond “de loods”: een tentje volgestouwd met planken en materiaal. De masten staken meters naar buiten.

Daar werden de eerste lessen initiatie gegeven door o.a. Jan Lapere. De acrobatentoeren van de eerste leerling–surfers werden zeer aandachtig gevolgd door de cafébezoekers van de Gaverkeet. De zeilers namen het windsurfen niet au serieux en zagen het als een modeverschijnsel.

Van een strand, versterkte oever of ponton was er nog geen sprake.  Het was door het slijk modderen wat een excellente anti-sliplaag vormde op de planken. Dat waren oerdegelijke Ten Cate planken met houten giek en mastverbinding.
Later kregen de surfers de beschikking over een aftandse caravan. Gedaan met het zich omkleden in de wijde natuur.

Het clubje surffanaten werd algauw een gestructureerde club met alles erop en eraan: voorzitter, secretaris, penningmeester en het onafscheidelijk duo Hector en Rachel Vanderschelden. Hoewel zij gedomiciliëerd waren in Otegem “woonden“ zij permanent aan de Gavers. Voor alles kon men bij hen terecht – inschrijvingen, verhuur , babysitten , etc …
De honderd leden – waaronder enkele Fransen - werd al vlug bereikt.

De “veteranen“ denken met weemoed terug aan die prachtige tijd qua clubgeest. Inderdaad: tijdens de week vond men het de moeite om ’s avonds na het werk nog de plank op de wagen te laden om enkele rondjes te surfen. Dikwijls werd er een wedstrijdje geïmproviseerd al was het maar om een nieuwe plank te testen. Waar er in het begin slechts één merk en één model bestond kwamen er algauw nieuwe bij: Windglider, Speedy, Mistral , om maar te zwijgen van de zelfbouwplanken . . .
Dé curiositeit was een zelfbouwplank uit “gazettenpapier” ….
Er werd zelfs een springschans gebouwd uit aluminium buizen waar men in volle plané tegenaanging …

In die eerste periode heeft dat clubje ook moeten vechten om als dusdanig erkend te worden en om de Gavers als surfplas te mogen gebruiken. Dit hebben wij grotendeels te danken aan voorzitter Raoul Termote die er van in het begin bij was met zijn “stekkerdraadploeg” uit Zwevegem.

Later verhuisde de club naar de andere kant van het Gavermeer en kroop daar onder de vleugels van moeder BLOSO waar zij dan verder is blijven groeien tot een van de grootste clubs in Vlaanderen.
Het surfen was “in”.

De club telde in de jaren ‘80 meer dan 1000 leden. Op de regatta startten we soms met 120 deelnemers. Tientallen families volgden de turnlessen en namen massaal deel aan de clubuitstappen, o.a. naar het Veerse meer. Grootse manifestaties werden georganiseerd: de 24 uren, de gavermeertrofeeën, de estafette …
Na de 24 uren surfmarathon van 1987 kwamen duizenden kijken naar de langste surfslang ooit.

De club leverde nationale, Europese en wereldkampioenen af aan de lopende band. Kortom surfen was een feest.

Eind de jaren tachtig was de rage voorbij . . . . .
Andere, modernere sportdisciplines en het zeesurfen kregen de bovenhand en waren medeoorzaak van het teruglopen van het ledenaantal.
Ook wij ontsnapten niet aan deze trend, maar de club bleef overeind dank zij de inzet en het doorzicht van het bestuur.
Het accent werd verlegd naar jeugdwerking en familiale vrijetijdsbesteding. Het bestuur werd verjongd waardoor de link met de jeugd gegarandeerd bleef.

In 2000 nam de provincie het watersportcentrum over van Bloso.
Duidelijke afspraken werden gemaakt met de provinciale sportdienst waardoor er een goede samenwerking ontstond. Dit gaf nieuwe impulsen aan de jeugdwerking en vooral aan de ontwikkeling en uitbouw van de surfschool.

De nieuw-geplande watersport accommodatie zal in de toekomst een grote aanpassing vergen van de club. De jeugdwerking, de ledenvriendelijke organisaties samen met het familiaal clubkarakter blijven echter de pijlers waarop de club verder steunt.

In deel 2  belichten we de succesvolle organisaties

Tijdens de 30 jarige werking van de club werden heel wat activiteiten georganiseerd en was de club present bij de competities zowel in binnen - als in buitenland.

 Als voorbeeld nemen we de activiteiten kalender van 1987 – dwz 20 jaar geleden ….

• maart:  lentetrofeeën en nationale wedstrijd Mistral  & Bic
• april: tweede handsbeurs
• mei: brevettenactie 1^ste graad , gavercup 1 , opendeurdag Bloso, scholenkampioenschap
• juni: gavercup 2
• augustus: 24 uren van gavermeer , gavercup 3
• september: uitstap veerse meer , gavercup 4
• oktober: gavermeertrofeeën nat wedstrijd mistral & Bic, brevettenactie 2^de graad, herfsttrofeeën
• november: clubfeest

 Bij enkele van deze evenementen  hoort een woordje uitleg …

 Het seizoen werd gestart met de lentetrofeeën .Dit was een estafettewedstrijd met ploegen van 2 à 3 surfers varend met hetzelfde materiaal.

 De nationale wedstrijden Mistral vaarden onder de IMCO vlag en reglementering

(International Mistral Class Organisation ) en was een competitie van 10 à 12 wedstrijden over het gehele land verspreid . Er werd onderscheid gemaakt tussen zeewedstrijden en wedstrijden op het meer.

Een van de trekpleisters was de “tweedehandsbeurs”. Wie zijn materiaal wilde “vernieuwen” kwam ruimschoots aan zijn trekken bij het grote aanbod van al wat toen bestond aan surfmateriaal. Gans surfend Vlaanderen was present want er waren goede koopjes te doen.

 Over de “24 uren van Gavermeer “ kunnen we een boek schrijven. Van binnen en buitenland (Duitsland) kwamen de ploegen deelnemen aan dit speciaal en uniek surfevenement.
20 en meer ploegen van max 6 deelnemers namen er de start.

Voor het bestuur was het een hele klus om een perfect sluitende organisatie op poten te zetten. Want zeg nu zelf : buiten het surfen en de nodige controle van de wedstrijd zelf komt er heel wat bij kijken. Er moet gezorgd worden voor avondmaal, ontbijt, lunchpakketten, permanente bediening in het clubhuis, stand-by voor de opvang van onvoorziene gebeurtenissen ….

Als afsluiter werd in 1987, ter gelegenheid van 10 jaar WSG, het Belgisch slangenrecord surfen gevestigd. 70 surfplanken werden met elkaar verbonden en vormden een slang. Onder leiding van Frank Demeyer , oud bestuurslid, werden de zeilen opgehaald en surfte de kleurrijke slang rondjes op het meer. Het schouwspel werd door een massa toeschouwers gevolgd en op een daverend applaus onthaald.

Wie op 18 & 19 augustus aanwezig is op de “jubileum 24 uren” zal ervaren wat het is : 24 uren = dag en nacht  bij zon en maneschijn surfen op het Gavermeer. Wees dus zeker op de afspraak.

 De gavermeertrofeeën was een tweedaagse wedstrijd in het kader van de IMCO – organisatie. Er moest dus ook gezorgd worden voor logies. De chalets van Bloso waren dan de slaapstee bij uitstek.

Het surfseizoen werd  afgesloten met de herfsttrofeeën. Een estafettewedstrijd met ploegen van 2 surfers. Het was soms zo koud dat er op het surfstrand voor de nodige verwarming moest gezorgd worden.

 Een evenement dat slechts 3 maal plaats had was de surftriatlon. Het was een triatlon bestaande uit zwemmen, lopen en surfen. Bij de  1^ste editie namen 70 deelnemers de start. Wie echter niet getraind was viel door de mand en was er de 2^de en 3^de maal niet bij . Het evolueerde dus zo dat er meer mensen aan de organisatie meewerkten als er deelnemers waren….Het besluit om niet meer te organiseren lag voor de hand.

 Wat ook zeker dient vermeld te worden is dat voor al deze competities op de club bekers en prijzen werden voorzien. Onze PR-man Robert ging op de schooi en kwam telkens met een rijkgevulde prijzentafel voor de dag.

 Buiten de door de club zelf georganiseerde activiteiten werd ruimschoots deelgenomen aan evenementen door andere clubs ingericht. Te vermelden :

• De ladyscup . De wisseltrofee “Mieke Lams “ werd door de club gewonnen
• De ijsbrekerscup georganiseerd op de laatste zondag van het jaar door de surfclub van Wevelgem en die plaats had op de plas(je) van het Vijverhof  was een “ijskoude” bedoening waar de vuurkorven en de gluwein voor de nodige opwarming en bijkomende animositeit zorgden. De originele ijsbrekerscup is ook in het bezit van Gavermeer.
• “De “Masters of the wind”is een competitie voor +35. Ze werd 20jaar geleden onder impuls van Christian Horrie, oud bestuurslid van WSG, bij ons boven de doopvont gehouden.
• Het wedstrijdteam nam deel aan alle competities waar die ook plaats hadden . Over de resultaten zullen we het uitvoerig hebben in de volgende bijdrage van 30 jaar Gavermeer

 Er werd niet alleen gesurft maar ook gevierd. Tijdens het clubfeest werden de winaars van de verschillende competities in de  bloemen  gezet en werd de clubkampioen gehuldigd en met de “gavercup” naar huis gestuurd.

 Door de evolutie die de club meemaakte zijn veel van deze evenementen weggevallen. De surfer zoekt andere activiteiten en oorden op. Het competitie gevoel is weggeëbd zowel in de club als op nationaal vlak.

 Deze summiere terugblik geeft een idee hoe het allemaal is geweest… hopelijk komt er het een of het ander wel terug.
De organisatie van de “24 uren “ ter gelegenheid van 30 jaar WSG wil daartoe een aanzet zijn.

___________________________________________________________

Deel 3: Onze Europese- en wereld medaillewinnaars aan het woord

Goud – zilver – brons
Het is van alle tijden dat de mens zijn sportieve prestaties meet met elkaar.
Ook het surfen kon daar niet onder uit.
Van zodra de sport in België gelanceerd werd kwam de competitie zo te voorschijn. Deze werd in het begin vooral georganiseerd door “planken firma’s” om op deze wijze hun materiaal te promoten.

Het werden dus eenheidsklassen competities waar iedereen met hetzelfde materiaal en zeil surfte. Ook werden de klassen ingedeeld volgens leeftijdscategorie en gewicht.
Van bij de start werden jonge talenten in de club begeleid en ondersteund door ervaren wedstrijdsurfers of nationale trainers . De resultaten bleven niet uit.
Hier een overzicht van de medailles veroverd tijdens de internationale wedstrijden.

• Jan Lapere: toonaangevend surfer en een van de draaischijven van de nieuwe club
  1978 - wereldrecordhouder uithoudingssurfen – tijd en afstand -.
  1979 - wereldkampioen in Torbole –
  1981 - 2de pl. EK. Mistral te Volendam

• Alain Termote: onze huidige voorzitter liet ook zien wat hij op de plank waard was :
  1978 – Zwitsers kampioen
  1979 – Oostenrijks kampioen Mistral
  1980 – 3de pl. EK. Mistral te La Rochelle
  1981 – 3de pl. Zwitserse kampioenschappen Mistral (zwaargewichten)

• Stefaan Vervisch: ook zo’n klepper en voor de club van “goudwaarde”
  1979 – 3de pl. EK. Mistral te Torbole
  1980 – Zwitsers kampioen Mistral
  1981 – 3de pl. Zwitserse kampioenschappen Mistral ( lichtgewicht)
  2de pl. EK. Volendam
  1982 – 3de pl. EK. Sandefjord

• Cis & Kristof Vercaemst: maakten de inlandse watervlakken “onveilig”
  Cis boekte internationaal volgende resultaten:
  1980 – 3de pl. Zwitserse kampioenschappen Mistral
  1982 - EK. slalom in Sandefjord
  3de pl. EK. Mistral – Sandefjord
  1984 - europees marathon kampioen
  3de pl. wereldkampioenschappen Mistral

• Wouter & Wim Cottyn werden gevreesd als potentiële winnaars bij alle surfdisciplines.
  Wouter schoot de hoofdvogel af: 1985 – wereldkampioen “overall” Mistral te Grand Canaria

• Kristof & Kurt Bultynck: het derde broederpaar dat furore maakte:
  Kristof boekte internationaal de beste resultaten
  1984 – 2de pl. Europese kampioenschappen juniores te Zuienkerke
  1986 – wereldkampioen Mistral juniors te Grand Canaria
  1987 – 3de pl “overall” EK windsurfer Jersey

• Hilde Veschaeve: onze enige dame die internationaal medailles haalde
  1988 – 3de pl. wereldkampioenschappen Bic te Hyères – Fr
  1ste pl. EK. Scholenkampioenschap Duitsland
  1989 – 3de pl. Frans kampioenschap Mistral te Brest
  1989 – 1ste pl. EEG cup “team surfen” - samen met Kristof en Kurt Bultynck in Uitdam /NL

ps. excuus voor wie mogelijks met goud, zilver of brons geëerd werd en niet vermeld is.

De resultaten op nationaal vlak zijn in alle disciplines echter zo uitgebreid dat het onbegonnen werk is om ze allemaal te signaleren met gevaar af om er meerdere te vergeten.
Toch een dikke proficiat voor de behaalde resultaten waardoor Gavermeer toonaangevende club van surfend België werd.

Het spreekt vanzelf dat al deze prestaties er niet vanzelf zijn gekomen . Daarvoor was hulp en ondersteuning van buitenaf zeker nodig. Weet wel dat de individuele surfer op weinig of geen sponsoring kon rekenen.
In de eerste plaats zijn het de ouders die na de surfer zelf met de grootse verdienste weglopen. Materiaal kost een bom geld. De verplaatsingen tijdens de weekends naar alle hoeken van het land voor trainingen of wedstrijden in weer en (soms !!) in wind namen ze voor hun rekening . Het voortdurend motiveren na mindere prestaties was soms meer dan nodig . Voeg daarbij nog de steun van de club en vooral de inzet van trainers in het bijzonder van Frank Demeyer die het surfen op club - en federatie niveau op een hoog peil gebracht heeft.
Dit alles maakte het mogelijk om zulke resultaten te behalen.

Tot voor enkele jaren kon de club via zijn “wedstrijdteam” de wedstrijdmicrobe enigszins levendig houden.
Met het achteruitgaan van de belangstelling voor het surfen verdween ook de motivatie om aan competitie te doen. Het moest allemaal “FUN” zijn. Geen rondjes varen met inachtneming van de surfreglementen. Surfen wanneer men “goesting“ had maakte dat de competitie geleidelijk verdween. Initiatieven als “de masters” - door Christian Horrie (oud bestuurslid) mede opgericht - kon de achteruitgang enigszins wat afremmen maar tegenwoordig staat het wedstrijdsurfen in België op een zéér laag pitje en dit in alle disciplines.

En nu ? ? ?
Het initiatief - 3 jaar geleden - van enkele jongeren om met de “SURFIESTA” vooral jongeren weer gezamenlijk op het water te krijgen werd door de club volop gesteund. De belangstelling neemt dan ook na elke “wedstrijd “ toe. Reeds vier clubs verlenen volop hun medewerking.
We duimen ervoor dat we in de toekomst op die wijze verder kunnen werken en mogelijks andere initiatieven kunnen steunen.

Deel 4: “Quo vadis” Windsurfing Gavermeer