't is al zo lang geleden en toch nog zo nabij.
|
Wie herinnert zich nog onze eerste "loods", het schamele tentje op de slijkerige landtong waarin de vijf Bloso-planken lagen? Wie kan zich nog ons gammel caravanneke voorstellen, verloren tussen de vele zeilboten? Ons eerste secretariaat dat tevens dienst deed als kleedruimte en clubhuis! Het begon allemaal met de oprichting van een windsurffederatie van
waaruit geijverd werd om zoveel mogelijk verenigingen op te richten in
Vlaanderen. Met zeventien waren ze bij de start. Soms wat wantrouwig ten aanzien van Bloso en de provincie maar steeds ijverend met, en nu en dan tegen, de andere gebruikers: de zeilers, de vissers en de natuurvrienden. |
![]()
|

Stichtingsvergadering L.W.F. bij BLOSO
En toen ging het vlug.
Na enkele jaren telden we meer dan duizend leden.
Op de regatta startten we soms met 120 deelnemers.
Tientallen families volgden de turnlessen en namen massaal deel aan de Veere-uitstappen.
Grootse manifestaties werden georganiseerd. "De 24 uren van de Gavers" werden een volkskermis, duizenden kwamen kijken naar "de langste surfslang" ooit....
De club leverde nationale, Europese en wereldkampioenen af aan de lopende band. Kortom, windsurfen was een feest!
Einde de jaren tachtig was de rage voorbij.
Andere, modernere sportdiciplines en zeesurfen ware mede de oorzaak van de terugslag van het ledenaantal.
Veel clubs zagen het niet meer zitten en legden er het zeiltje bij neer.
Ook W.S.G ontsnapte niet aan deze trend, maar de club bleef overeind dankzij de inzet en het doorzicht van het clubbestuur.Windsurfen bleef een feest maar het accent werd verlegd naar jeugdwerking en familiale vrijetijdsbesteding. Het bestuur werd vernieuwd en verjongd waardoor de link met de jeugd gegarandeerd bleef.
Nu, meer dan 25 jaar later,
kijkt de club met vertrouwen naar de toekomst. De afspraken met de provinciale diensten zijn geconsolideerd. Jeugdopleiding en een ledenvriendelijke organisatie blijven de pijlers waarop de club verder steunt.
Vaart wel, Windsurfing Gavermeer. Blijf zo verder werken. De families, jong en oud, rekenen op het bestuur om verder te kunnen genieten van het vele dat de club hen biedt.
naar aanleiding van het 25-jarig bestaan van Windsurfing Gavermeer,
iemand die het allemaal zag groeien en boeien;
Raoul Termote, stichter en erevoorzitter van W.S.G.
Uit de oude doos
Hierbij een artikel uit de Gaversurfer van 1987 waarbij we nostalgische gedachten krijgen. Denk maar aan de pijnlijke handen door de houten giek. Het te weinig uitgetrokken gras die we tussen de mastvoet gestoken hadden: bij het optrekken van het zeil kwam de mastvoet dan los en deden onze edele delen onnoemelijk veel meer pijn dan onze handen.
Je leerde snel al de ondiepe plekken op het Gavermeer kennen, het steekzwaard rekende snel af met de hiaten van die kennis, uw bakkes kreeg ogenblikkelijk een zicht op de onderwaterflora van de Gavers, sedert het klapzwaart zij er nu duikclubs.
Als het hard waaide stutten we onze beide voeten tegen de mastvoet om toch maar niet van de plank te waaien. Als onze handen vermoeid waren (na ze in alle mogelijke posities geplaatst te hebben) vermoeiden we onze polsen en ellebogen. Als het weer wat kouder werd had moeder geen diepvrieszakjes meer, onze voeten hadden er baat mee als we surften met oude turnsavatten.
Geniet ervan....
|



