't is al zo lang geleden en toch nog zo nabij.

 

Wie herinnert zich nog onze eerste "loods", het schamele tentje op de slijkerige landtong waarin de vijf Bloso-planken lagen? 

Wie kan zich nog ons gammel caravanneke voorstellen, verloren tussen de vele zeilboten? Ons eerste secretariaat dat tevens dienst deed als kleedruimte en clubhuis!

Het begon allemaal met de oprichting van een windsurffederatie van waaruit geijverd werd om zoveel mogelijk verenigingen op te richten in Vlaanderen.
Bloso zou zorgen voor de watervlakten, de vijf federatiestichters moesten de Vlamingen warm maken voor de nieuwe watersporten en waar het kon nieuwe clubs uit de grond stampen.
Zo geschiedde het ook op en rond het Gavermeer te Harelbeke.

Met zeventien waren ze bij de start. Soms wat wantrouwig ten aanzien van Bloso en de provincie maar steeds ijverend met, en nu en dan tegen, de andere gebruikers: de zeilers, de vissers en de natuurvrienden.

onze eerste "loods"

 

onze eerste "loods"

stichtingsvergadering

Stichtingsvergadering L.W.F. bij BLOSO

 

En toen ging het vlug.

Na enkele jaren telden we meer dan duizend leden. 
Op de regatta startten we soms met 120 deelnemers. 
Tientallen families volgden de turnlessen en namen massaal deel aan de Veere-uitstappen. 
Grootse manifestaties werden georganiseerd. "De 24 uren van de Gavers" werden een volkskermis, duizenden kwamen kijken naar "de langste surfslang" ooit.... 
De club leverde nationale, Europese en wereldkampioenen af aan de lopende band. Kortom, windsurfen was een feest!

surfslang

 

Einde de jaren tachtig was de rage voorbij.

Andere, modernere sportdiciplines en zeesurfen ware mede de oorzaak van de terugslag van het ledenaantal. 
Veel clubs zagen het niet meer zitten en legden er het zeiltje bij neer.
Ook W.S.G ontsnapte niet aan deze trend, maar de club bleef overeind dankzij de inzet en het doorzicht van het clubbestuur.

Windsurfen bleef een feest maar het accent werd verlegd naar jeugdwerking en familiale vrijetijdsbesteding. Het bestuur werd vernieuwd en verjongd waardoor de link met de jeugd gegarandeerd bleef.

Nu, meer dan 25 jaar later,

kijkt de club met vertrouwen naar de toekomst. De afspraken met de provinciale diensten zijn geconsolideerd. Jeugdopleiding en een ledenvriendelijke organisatie blijven de pijlers waarop de club verder steunt.

Vaart wel, Windsurfing Gavermeer. Blijf zo verder werken. De families, jong en oud, rekenen op het bestuur om verder te kunnen genieten van het vele dat de club hen biedt.

naar aanleiding van het 25-jarig bestaan van Windsurfing Gavermeer,
iemand die het allemaal zag groeien en boeien;
Raoul Termote, stichter en erevoorzitter van W.S.G.

top

Uit de oude doos

Hierbij een artikel uit de Gaversurfer van 1987 waarbij we nostalgische gedachten krijgen. Denk maar aan de pijnlijke handen door de houten giek. Het te weinig uitgetrokken gras die we tussen de mastvoet gestoken hadden: bij het optrekken van het zeil kwam de mastvoet dan los en deden onze edele delen onnoemelijk veel meer pijn dan onze handen.
Je leerde snel al de ondiepe plekken op het Gavermeer kennen, het steekzwaard rekende snel af met de hiaten van die kennis, uw bakkes kreeg ogenblikkelijk een zicht op de onderwaterflora van de Gavers, sedert het klapzwaart zij er nu duikclubs.
Als het hard waaide stutten we onze beide voeten tegen de mastvoet om toch maar niet van de plank te waaien. Als onze handen vermoeid waren (na ze in alle mogelijke posities geplaatst te hebben) vermoeiden we onze polsen en ellebogen. Als het weer wat kouder werd had moeder geen diepvrieszakjes meer, onze voeten hadden er baat mee als we surften met oude turnsavatten.
Geniet ervan....

10 JAAR SURFCLUB

Er was eens een tijd aan de Gavers... er waren toen geen parkings, geen Groentjes. geen vogels en reservaten, geen reglementen, weinig bomen en des te meer wind plus het razend enthousiasme van de eerste windsurffanaten.

Op de noordelijke landtong (kant Deerlijk ) stond de "loods" van toen : een tentje volgestouwd met planken en materiaal - de masten staken meters naar buiten; een van die eerste oerplanken is nog steeds van dienst voor de verhuur. Daar werden de eerste initiatielessen gegeven door o.a. Jan Lapere, de acrobate toeren van die eerste leerling surfers werden zeer aandachtig gevolgd door de cafébezoekers van de Gaverkeet : de zeilers namen de windsurfing niet serieus op en zagen het als een modeverschijnsel.
Van een strand of versterkte oever was er toen nog geen sprake het was door het slijk modderen wat een excellente antisliplaag vormde op de planken : dat waren de oerdegelijke Ten Cate planken met houten giek en mastverbinding.

Later kregen de surfers beschikking over de caravan van Frank Baert ( toen voorzitter ) zodat het omkleden niet meer in de wijde natuur moest gebeuren; het werd algauw een heus clubje met alles erop en eraan voorzitter. secretaris. penningmeester en het onafscheidelijke duo Hector en Rachel ; hoewel zij gedomicilieerd waren in Otegem. "woonden" zij permanent aan de Gavers ; voor alles kon men bij hen terecht, - inschrijvingen, verhuur, babysitten. etc. De honderd leden werden al vlug bereikt. waaronder teen al enkele Fransen.

Nu zullen er veel veteranen bedenken dat dit een prachtige tijd was qua clubgeest inderdaad. zelfs 's avonds tijdens de week vond men het de moeite om laat na het werk nog de plank te laden en wat rondjes te gaan surfen dikwijls werd er vlug een wedstrijdje geïmproviseerd. al was het maar om een nieuwe plank te testen : waar in het begin slechts één merk en één model bestond. Kwamen al gauw andere bij Windglider, Speedy. Mistral en maar te zwijgen van de zelfbouwplanken : er werd veel geëxperimenteerd. Er is zelfs een springschans gebouwd uit aluminiumbuizen waar men in volle plané tegenaan ging (blub-blub) Ook heeft er zeer korte tijd een zelfbouwplank uit gazettenpapier rondgetoerd

In die eerste periode heeft dat clubje ook moeten vechten om als dusdanig erkend te warden en om de Gavers als surfplas te mogen gebruiken ; dit hebben wij grotendeels te danken aan onze voorzitter Raoul , die er ook al van het begin bij was met zijn prikkeldraadploeg uit Zwevegem.
Later verhuisde de club naar de andere kant van het Gavermeer en kroop daar onder de vleugels van het B.L.O.S.O. ,waar zij dan verder is blijven groeien tot één van de grootste clubs in vlaanderen.

Een old timer B. Dufaux.

1987

 

  top